Mijn volière, door Wil Groot

Al eerder is geprobeerd deze rubriek in het clubblad op te starten. De moeilijkheid zat hem bij de afbeeldingen die door de manier waarop het clubblad werd vermenigvuldigd erg onduidelijk werden. Sinds korte tijd wordt het clubblad geprint. Een van de voordelen daarvan is dat foto’s heel duidelijk worden afgedrukt en wat is nu mooier dan een rubriek "Mijn volière" met ook een helder plaatje van die volière.

Om u te laten zien hoe de rubriek er uit kan komen te zien open ik hierbij de reeks en hoop dat dit opvolging krijgt bij de leden. Mocht u of niet over de spullen bezitten om een digitale foto te maken of u denkt dat het schrijven van een stukje voor u te hoog gegrepen is –veel mensen onderschatten zichzelf overigens op dat punt- dan zijn er altijd bestuursleden die u de helpende hand willen toesteken. Schroom niet en vraag die hulp; ons clubblad wordt er beslist fraaier op.

Hieronder ziet u een foto van mijn volière. Hij is achter in de tuin bijna tegen de sloot gesitueerd.

 

Voliere - Wil Groot

 

Sinds 1989 wonen wij aan de Wierdijk in Wervershoof. Bij mijn vorige huis had ik ook een volière die ik indertijd met de hulp van een kennis had gebouwd. Uiteraard wilde ik bij ons nieuwe huis ook een volière maar al onze spaarcenten waren in het nieuwe huis gaan zitten. Dat project moest dus eerst even wachten.
Eind 1993 ben ik begonnen met de bouw. Na eerst wat schetsen te hebben gemaakt om een idee te krijgen hoe ik dit op zou zetten, ben ik eerst begonnen met de onderbouw. Deze is gemaakt van bankiraidelen en palen van azobé. Dit is zo in elkaar gezet dat de onderbouw één geheel vormt. Dit is bewust zo gedaan omdat in de Kaagpolder alles wat niet onderheid is verzakt. Dat dit een goede keus is geweest bleek al gauw. Binnen twee jaar is de volière in zijn geheel naar achter verzakt.

Aanvankelijk bestond de volière uit een nachthok van 1.50 x 2.00 meter en een buitenvlucht van 2.00 x 4.00 meter. Later heb ik de buitenvlucht vergroot. Nu meet de hele volière 3.50 x 5.00 meter waar het nachthok onderdeel van uitmaakt. De buitenvlucht is verdeeld in 4 vakken van verschillende oppervlakten. De buitenvlucht is gemaakt van vurenhout dat nadat het gaas is bevestigd enkele malen is behandeld met carbolineum en is deels afgedekt met polyester golfplaat. Het nachthok is opgebouwd van grenen rabatdelen en ook in de carbolineum gezet en heeft een plat dak. De buitenvlucht en beplant met buxus, meidoorn, vlier, een appelboom en bamboe.

Ik heb een echte gezelschapsvolière. Ik houd allerlei soorten vogels. Op dit moment wordt de volière bevolkt door, zwartkopgroenlingen, japanse nachtegalen, chinese appelvinken, goudvinken, zilverbekjes, mexicaanse roodmussen en niet te vergeten Chinese dwergkwartels. Kweken gaat met wisselend succes. Als dat niet lukt is overbevolking meestal de oorzaak. Dit probleem zal de meesten van u bekend voor komen.. Omdat de volière in meerdere vakken is verdeeld, kan ik meer paren kwartels houden. Zij broeden in de buitenvolière en zodra er jongen zijn vang ik ze uit en zet ze met pa en moe in het nachthok. Veel jonge kwartels zouden het anders niet halen. Na 5 à 6 dagen ring ik ze en controleer de volgende dag of ze de ring nog om hebben. Dan mogen ze naar buiten.

In het nachthok heb ik ook een hok voor duiven. Op de foto ziet u een Indiase pauwstaart op de vliegplank. Wij wonen aan de buitenkant van Wervershoof tegen een parkachtig gebied en de Vooroever. Gevolg is dat je in je tuin een enorme verscheidenheid aan vogels krijgt. Ook roofvogels die een duivenboutje niet versmaden. Daarom heb ik nu geen Indiase pauwstaarten meer. Na enkele stellen te zijn kwijtgeraakt ben ik Oudduitse meeuwen gaan houden omdat die sneller en wendbaarder zijn. Helaas heeft de ervaring inmiddels geleerd dat ook zij niet aan een buizerd kunnen ontkomen. Ik heb dus geen duiven meer.

Reacties (0)add
Schrijf reactie

busy